In het bruisende Parijs van de 18
e eeuw was er altijd wat te doen: muziek aan het hof, opera in Parijs, openbare

concerten; dan weer verscheen er een nieuwe editie met muziek van Telemann, of kwam er een rondtrekkende doedelzakspeler langs. In dit programma horen wij een staalkaart van wat er zoal klonk op kamermuziekgebied: van de verstilling bij de oude Sainte-Colombe (de leraar van Marais), tot de wervelende beweging bij Leclair. Dansvormen en dansritmen natuurlijk, gepaard aan een groot gevoel voor fijne kleurschakeringen (zoals we ook van bijvoorbeeld de schilder Watteau kennen) en tempovrijheden; al die zaken die de Franse muziek zo’n ongrijpbaar
“je ne sais quoi” verlenen.